ย้อนรำลึกเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ของชาวสงขลา เมื่อ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 และ สมเด็จพระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมราษฎรในพื้นที่ภาคใต้เป็นครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2502 โดยจังหวัดสงขลาเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนิน ระหว่างวันที่ 17–19 มีนาคม 2502
การเสด็จฯ ครั้งนั้นเริ่มต้นเมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2502 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินโดยขบวนรถไฟพิเศษจาก สถานีจิตรลดา มุ่งหน้าสู่ภาคใต้ ใช้เวลาตลอดการเดินทางรวม 20 วัน เพื่อเยี่ยมเยียนพสกนิกรในหลายจังหวัด อาทิ ชุมพร ระนอง ภูเก็ต พังงา กระบี่ นครศรีธรรมราช ตรัง พัทลุง สงขลา สตูล ปัตตานี ยะลา และนราธิวาส ก่อนเสด็จฯ ต่อไปยังจังหวัดสุราษฎร์ธานีเป็นจังหวัดสุดท้าย
สำหรับจังหวัดสงขลา การเสด็จฯ ได้สร้างความปลาบปลื้มแก่ประชาชนอย่างยิ่ง โดยวันที่ 17 มีนาคม 2502 บริเวณรอยต่อระหว่างจังหวัดพัทลุงและสงขลา ที่บ้านพรุพ้อ อำเภอรัตภูมิ ได้มีการจัดสร้าง ซุ้มรับเสด็จ อย่างสมพระเกียรติ ณ ที่พักสงฆ์ดอนขี้เหล็ก ซึ่งปัจจุบันได้รับการยกฐานะเป็น วัดปฐมยาตราธรรมาราม เพื่อเป็นอนุสรณ์รำลึกถึงการเสด็จฯ เยือนจังหวัดสงขลาครั้งแรกของในหลวงรัชกาลที่ 9 พร้อมจัดสร้างซุ้มรับเสด็จจำลองไว้เป็นสัญลักษณ์ทางประวัติศาสตร์
ขณะเดียวกัน ที่ว่าการอำเภอรัตภูมิ พระองค์ได้เสด็จฯ พบปะประชาชนและทรงโบกพระหัตถ์ทักทายราษฎรที่มาเฝ้ารับเสด็จ ปัจจุบันอาคารที่ว่าการอำเภอหลังดังกล่าวยังคงได้รับการอนุรักษ์และบูรณะไว้ เพื่อเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ให้คนรุ่นหลังได้ศึกษา
นอกจากนี้ ในพื้นที่ อำเภอหาดใหญ่ และ อำเภอเมืองสงขลา ยังมีการจัดซุ้มรับเสด็จอย่างยิ่งใหญ่ พระองค์ได้เสด็จฯ เยี่ยมราษฎรที่ โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย และเสด็จประทับที่ ตำหนักเขาน้อย จังหวัดสงขลา เปิดโอกาสให้ข้าราชการและประชาชนเข้าเฝ้าอย่างใกล้ชิด รวมถึงเสด็จฯ อาคารสโมสรสงขลา ทรงทอดพระเนตร กีฬาชนโค และเสด็จฯ เป็นการส่วนพระองค์บริเวณ ชายหาดสมิหลา
ส่วนที่ อำเภอนาทวี อาคารที่ว่าการอำเภอหลังเก่า ซึ่งเคยใช้เป็นสถานที่รับเสด็จ ยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้เช่นกัน เพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งความทรงจำและพระมหากรุณาธิคุณของในหลวงรัชกาลที่ 9 ที่เสด็จฯ เยี่ยมเยียนประชาชนในพื้นที่
เหตุการณ์ครั้งนั้นจึงถือเป็น หน้าประวัติศาสตร์สำคัญของจังหวัดสงขลา ที่สะท้อนถึงสายใยความผูกพันระหว่างสถาบันพระมหากษัตริย์กับพสกนิกรในภาคใต้อย่างลึกซึ้ง และยังคงอยู่ในความทรงจำของชาวสงขลามาจนถึงปัจจุบัน
